Wilcza Norka - hodowla królików

Samce Mini lop

Królik baranek miniaturowy (Mini Lop) - Charakterystyka, pielęgnacja, zdrowie (Encyklopedia ras)

Urocze kłapouche króliki mają swoich wielbicieli na całym świecie. Niewielkie rozmiary ciała, mięciutka sierść i słodki wyraz pyska sprawia, że są one częstym członkiem rodzin mieszkających w miastach.

Historia królików tej rasy jest bujna i kolorowa, a rozpoczęła się mniej więcej w 1972 roku. W tamtym okresie czasu króliki te nosiły nazwę „Klein Widder”, czyli z niemieckiego „mały baran”, i były mieszanką niemieckiego Big Lop’a i królika Chinchilla. Wyglądem przypominały obecnie znane mini lop’y jednak były o wiele większe i cięższe – ich masa ciała wynosiła ok. 4 kg. Promotor tej rasy, Bob Herschbach, zabrał parę osobników do USA, gdzie pod wodzą Amerykańskiego Stowarzyszenia Hodowców Królików, rozpoczął on hodowlę skierowaną na pomniejszenie masy ciała i wielkości królików. W 1977 roku osiągnięto docelową miniaturkę królika i zmieniono nazwę rasy z „Klein Widder” na „mini lop”. Wybrano osobę odpowiedzialną za wypromowanie i doskonalenie nowej, miniaturowej rasy królików mini lop – Herb Dyke’a, który 3 lata później doprowadził do wpisania jej do rejestru oraz do opracowania wzorca rasy.

Uroczy królik zwisłouchy patrzy się wprost w obiektyw. Króliki mini lop lubią kontakt z człowiekiem.

Wygląd

Baranek miniaturowy jest najmniejszym z rodziny królików niekarłowatych. Jego masa ciała powinna szacować się między 1,5 – 2 kg. Mini lop jest średniej wielkości królikiem, o zwartym ciele. Jego głowa jest mocno zbudowana, ale proporcjonalna do ciała, osadzona na krótkiej szyi. Podgardle u mini lop’a nie powinno być zaznaczone. Klatka piersiowa szeroka. Tułów okrągły i szeroki, silny. Króliki tej rasy mają dosyć krótkie łapy, jednak przednie są grubsze od tylnych kończyn. Kuper baranka jest zaokrąglony, a ogon mocno owłosiony i prosty. Charakterystyczne dla tej rasy królika są uszy - zwisające, długie, dosyć cienkie. Wnętrze ucha nie powinno być widoczne z żadnej strony.
Króliki mini lop mają gładką, ale bardzo gęstą i twardą sierść. Lśniąca okrywa włosowa może być jednolita lub załamana (wielobarwna). Dopuszczone odmiany: czarna, czekoladowa, niebieska, ruda i biała, a ze złamanych: kasztanowy aguti, szynszylowy, stalowy oraz opal.

Sylwetka królika zwisłouchego. Cały czarny, proporcjonalny, królik mini lop ma dosyć krótkie łapki i zwięzły, okrągły kuper.


Pielęgnacja

Króliki mini lop nie są wymagające pod względem pielęgnacji ich futra. Doskonale same radzą sobie z myciem i zachowaniem czystości. Niepotrzebne jest ich dodatkowe mycie, a kąpanie królików może im nawet zaszkodzić – zmniejszyć odporność i spowodować przeziębienie, a stres podczas zabiegu wpłynie na ich delikatne serca.
Co najmniej raz w tygodniu zaleca się czesać króliki. Pozwoli to zebrać martwą sierść, zmniejszyć jej wypadanie oraz zachować ją lśniącą i w dobrej kondycji. Trzeba wziąć pod uwagę, że sierść baranka miniaturowego linieje. W tym okresie należy znacząco zwiększyć częstotliwość czesania.
Regularnie, najlepiej raz w miesiącu należy podcinać pazury królika. Jak i u innych zwierząt, mają one rdzeń oraz przebiegające naczynia krwionośne. Podczas obcinania należy zachować bezpieczną odległość, tak aby nie przeciąć tego miejsca i nie spowodować krwawienia.


W celu zachowania zdrowych zębów, o odpowiedniej długości należy zapewnić królikom twarde przedmioty do gryzienia. Ich zęby rosną przez całe życie królika, dlatego ważne jest, aby mogły być ścierane. W roli gryzaków dobrze sprawdzają się drewienka, zabawki dedykowane królikom, twarde kolby oraz różnego rodzaju gałązki drzew owocowych. Zbyt długie zęby są przyczyną bólu, dyskomfortu i problemów z jedzeniem. W ostateczności można udać się na przycinanie zębów do lekarza weterynarii.